Salgam (Turnip) Tarihcesi
Yemeyi sevseniz bile, şalgam cogu yetiştiricinin favori sebzesi degildir. Oysa ki şalgamın çok ilgi cekici bir tarihçesi vardır. Salgam 4000 yılı askin yetiştirilen bir sebzedir. Tarihcesini, ve bu sebzenin neden ihmal edildiğini öğrenmek icin okumaya devam edin.
Salgamin Tarihcesi
Şalgam binlerce yıldir insanlar tarafından yetiştirilse de, ilk zamanlarda bile çok popüler olmamistir. Hatta eski Roma Imparatorlugu doneminde insanlar şalgam köklerini, sevmedikleri insanlara fırlatmak icin saklarlardı. Şalgam sebzesinin popüler olmamasının sebebi, onu yiyenlerle alakalı olabilir. Tarihsel kayıtlar, antik Yunan ve Roma'da bu sebzeyi daha çok fakirlerin tükettiğini göstermektedir. Sadece çok az Romali üst sinif şalgamı tüketirdi ve tadini
kimyon veya balla gizlerlerdi.
Salgamin tarihcesi, Avrupa'da yüzyıllarca inek ve domuz yemi olarak kullanildigini da gösterir. Şalgam kökleri Ingiltere'de çok popüler bir hayvan yemi haline gelmiştir. 1700'lere kadar, domuzlar ve inekler kis gelmeden once öldürülürlerdi. Bu islem Islak mevsimde saman saklama maliyetinden kaçınmak icindi. Salgamin soğuk, Islak bölgelerde kisin yetistirilebildiginin keşfedilmesi ile bu uygulamadan vazgeçildi.
Enteresan ve az bilinen bir gercek de, şalgam köklerinin fener olarak kullanilmasidir. Balkabaklarinin icine isek koymak icin oyulmaya başlamasından çok once, Irlanda'daki Keltler şalgamların icini oyar, şeytanı ruhları kovmak icin isik koyarlardi.
Ilk Avrupali koloniler şalgamı Kuzey Amerika'ya getirmiştir. O gun bugundur de kıtada oldukça geniş alanlarda yetiştirilmektedir. Salgami tum yıl boyunca yetiştirebilmek mümkündür. Şalgam aslında serin iklimlerde büyüyen iki yıllık bitkilerdir, ancak genellikle tek yıllık bitki gibi yetiştirilirler. Salgam, yazin sicagindan sakinmak icin genellikle ilkbahar sonu veya sonbahar basında ekilir. Şalgam sicaga maruz kalırsa, tohuma kacar, yani yenilebilir kok olusturmaz.
Bu kok sebze, bir kaç ay içerisinde olgunluğa ulaşır, dona dayaniklidir ve ertesi sene bahar basında çiçek acabilir. Yetistirenler, köklerini olduğu kadar yapraklarını da yiyebilir.
Salgamin Tarihcesi
Şalgam binlerce yıldir insanlar tarafından yetiştirilse de, ilk zamanlarda bile çok popüler olmamistir. Hatta eski Roma Imparatorlugu doneminde insanlar şalgam köklerini, sevmedikleri insanlara fırlatmak icin saklarlardı. Şalgam sebzesinin popüler olmamasının sebebi, onu yiyenlerle alakalı olabilir. Tarihsel kayıtlar, antik Yunan ve Roma'da bu sebzeyi daha çok fakirlerin tükettiğini göstermektedir. Sadece çok az Romali üst sinif şalgamı tüketirdi ve tadini
kimyon veya balla gizlerlerdi.
Salgamin tarihcesi, Avrupa'da yüzyıllarca inek ve domuz yemi olarak kullanildigini da gösterir. Şalgam kökleri Ingiltere'de çok popüler bir hayvan yemi haline gelmiştir. 1700'lere kadar, domuzlar ve inekler kis gelmeden once öldürülürlerdi. Bu islem Islak mevsimde saman saklama maliyetinden kaçınmak icindi. Salgamin soğuk, Islak bölgelerde kisin yetistirilebildiginin keşfedilmesi ile bu uygulamadan vazgeçildi.
Enteresan ve az bilinen bir gercek de, şalgam köklerinin fener olarak kullanilmasidir. Balkabaklarinin icine isek koymak icin oyulmaya başlamasından çok once, Irlanda'daki Keltler şalgamların icini oyar, şeytanı ruhları kovmak icin isik koyarlardi.
Ilk Avrupali koloniler şalgamı Kuzey Amerika'ya getirmiştir. O gun bugundur de kıtada oldukça geniş alanlarda yetiştirilmektedir. Salgami tum yıl boyunca yetiştirebilmek mümkündür. Şalgam aslında serin iklimlerde büyüyen iki yıllık bitkilerdir, ancak genellikle tek yıllık bitki gibi yetiştirilirler. Salgam, yazin sicagindan sakinmak icin genellikle ilkbahar sonu veya sonbahar basında ekilir. Şalgam sicaga maruz kalırsa, tohuma kacar, yani yenilebilir kok olusturmaz.
Bu kok sebze, bir kaç ay içerisinde olgunluğa ulaşır, dona dayaniklidir ve ertesi sene bahar basında çiçek acabilir. Yetistirenler, köklerini olduğu kadar yapraklarını da yiyebilir.
Yorumlar
Yorum Gönder